13.10.12

Gewoon een beetje geluk

Geluk ligt voor het grijpen
Geluk ligt voor het oprapen
Geluk ligt daar waar het denken ophoudt
Geluk, vrede, harmonie is wie je bent, is je essentie.

Fijn weekend allemaal!!!!!

1.10.12

Liefde is de ruimte zijn, volgens Eckhart Tolle



Interview van Tijn Touber met bestseller auteur en verlichtingsdeskundige Eckhart Tolle.

Volgens Eckhart Tolle bestaan er geen problemen. Maar iedere keer dat ik tegenover hem zit, heb ik toch écht een probleem. In zijn aanwezigheid verdwijnen niet alleen al mijn gedachten, maar ook mijn vragen. De vriendelijke man met het ringbaardje straalt zoveel rust en stilte uit, dat ik me alleen maar wil overgeven aan het eeuwige NU waarin alles goed is. Lastig als je een interview moet doen... Om te voorkomen dat ik na twee uur op straat sta en me afvraag hoe ik in godsnaam in het NU blijf, heb ik een blocnote vol lastige vragen meegenomen.

Ooit had Eckhart Tolle dezelfde problemen als de meeste mensen. Ook hij ging bijna ten onder aan de stress van het moderne leven. Maar op een nacht gebeurde er iets wonderlijks. Net als zoveel nachten daarvoor had hij badend in zijn eigen angstzweet liggen woelen en draaien, toen het ineens tot hem doordrong dat al zijn problemen niets anders waren dan zijn eigen gedachteconstructies en dat hij daar ieder moment uit kon stappen. Tolle zag dat hij misschien wel een hoop negatieve emoties had, maar dat dat nog niet betekende dat hij die emoties ook was.

Het inzicht ging zo diep, dat hij van de ene op de andere dag uit zijn stressvolle bestaan stapte. Hij gaf zijn baan op, verkocht de meeste van zijn bezittingen en ging op een parkbankje zitten – glimlachend om de waanzin van het hectische leven waaraan ook hij eens had meegedaan. Tolle zag in dat ieder streven naar succes, geluk of erkenning een illusie is die de mensheid gevangen houdt in een destructieve levensstijl. Wie streeft naar succes, geluk of erkenning, zal er nooit arriveren. Succes, geluk en erkenning bestaan namelijk niet ergens anders of in de toekomst, maar alleen in het hier en nu.

Nu we tegenover elkaar zitten in een Amsterdams hotel, valt het me op hoe weinig er voor Tolle is veranderd sinds hij op dat parkbankje zat. De serene rust van een mens die zich niet druk maakt om de toekomst en volkomen tevreden is met het heden, is voortdurend voelbaar. Dat maakt hem uniek, ook in de wereld van spirituele leraren, waar niet iedereen bestand is tegen de egoboost die wereldfaam met zich meebrengt. Tolle is wat hij verkondigt en leeft zijn filosofie.
Wat nog het meeste opvalt, is hoe open en ontvankelijk hij is. Hij is geen moment bezig met mij te overtuigen of voor zich te winnen. Hij is er gewoon, stelt zich open voor iedere vraag en antwoordt alsof hij het onderwerp voor de eerste keer bespreekt. Aan vrijwel ieder antwoord gaat een korte stilte vooraf waarin hij niet zozeer nadenkt over de vraag, als wel afstemt op de stille ruimte van waaruit de antwoorden als vanzelf in hem opborrelen. Voor Tolle is die open, ontvankelijke levenshouding hetzelfde als leven in het hier en nu. En gelukkig kun je dat leren.

Leven in het hier en nu is niet moeilijk,’ zegt hij. ‘Het is zelfs heel makkelijk. Het probleem is dat wij makkelijke dingen moeilijk maken en moeilijke dingen makkelijk. Wat is er nu makkelijker dan gewoon hier te zijn? Het is bovendien de enige realiteit die bestaat. De toekomst is er nog niet en het verleden is al voorbij. Toch leven de meeste mensen met hun gedachten in de toekomst of in het verleden.’

Hij grinnikt om zoveel dwaasheid, iets wat hij tijdens het interview vaker zal doen – vooral als hij de huidige menselijke conditie beschrijft. Tolle mag er dan een beetje duf uitzien, saai of kleurloos is hij allerminst. Achter het rustige uiterlijk brandt een hartstochtelijk vuur dat in staat is je hele leven op zijn kop te zetten.

‘Het geheim van een leven in het hier en nu is de volledige acceptatie van ieder moment zoals het zich aandient. Hierdoor kom je in contact met de stille, tijdloze ruimte achter de vorm van het moment. Hoe stiller je wordt, hoe meer je je beseft dat die ruimte en jij in feite één zijn. Jij bent die stille ruimte, jij bent dat eeuwige bewustzijn dat de basis is van alle creatie.’ Hij laat een stilte vallen en kijkt me vriendelijk aan, als uitnodiging om die achterliggende ruimte te betreden.
Volgens Tolle maken de meeste mensen vrijwel nooit contact met die ruimte: ‘De meeste mensen zijn continue op vorm gericht – of het nu om innerlijke vormen gaat, zoals gedachten en emoties, of uiterlijke vormen. Ze zijn voortdurend bezig de stilte op te vullen met gedachten, woorden, dingen, interpretaties, definities... Het is alsof ze in een kamer vol met spullen leven – een vreselijke conditie die de Boeddha als “lijden” omschreef.’